Januari, de maand van de Nieuwjaarborrels. Sophie had er niet veel mee, al die verplichtingen die het werk van Thom met zich meebracht. Hier een commissie en daar weer de Raad van Commissarissen. Zuchtend drentelt ze in haar inloopkast om te kijken wat ze nu weer moet dragen. Haar gedachten dwalen af, dat feestje afgelopen zomer was heftig geweest. Ze waren nog nooit eerder naar een Wasteland party geweest en wisten niet wat ze zagen. Mooi uitgedoste mannen en vrouwen, die dát droegen wat ze wilden. Heerlijk hadden ze het gevonden, de erotische sfeer, de opzwepende muziek, de geile scenes die voor hun ogen plaatsvond. Geen beperkingen, geen limieten, maar gewoon dat doen wat je lekker of leuk vond. Ze raakt lichtelijk opgewonden als ze zich weer op dat feest waant. Wat een erotiek, heel anders dan deze saaie nieuwjaarborrels! In een opwelling besluit ze dan ook om haar zwart leren rok, witte zijden blouse, kousen en hoge pumps aan te trekken. Met een ondeugend lachje begeeft ze zich naar de badkamer. Een idee begint in haar gedachten vorm te krijgen.

‘We moeten nu echt gaan, Sophie. We zijn alweer te laat!’ Thom leunt achteloos tegen de trap, gekleed in een antraciet maatkostuum met zwarte blouse. Bewonderend laat hij zijn blik over Sophie glijden. Elegant op haar hoge hakken komt ze naar beneden.

‘Wauw, dat staat je goed! Die rok zit zo mooi strak om je kont. Je ziet er heerlijk streng uit’. Haar zwarte lok veegt ze bedenkelijk iets voor haar ogen opzij, zodat ze hem aankijkt met haar blauw/groene ogen.

‘Wat voer je in je schilt Sophie? Ik zie het in je ogen en dat duivelse glimlachje van je!’ Ze loopt door naar de hal, met Thom op haar hielen en trekt haar lange zwarte lakjas aan. Ze weet dat deze outfit hem mateloos opwindt. Een zacht gegrom en wat gemompel komt over zijn lippen.

‘Pak jij even een borrelglas uit de kast Thom? Die heb je straks nodig’. Verbaast kijkt hij haar aan, maar ziet direct dat het menens is. Ze heeft die dominante blik in haar ogen, een blik die geen tegenspraak duldt. Gedwee pakt hij het borrelglas en overhandigt het haar. Allerlei gedachten spoken door zijn hoofd, maar rechtstreeks vragen durft hij niet.

De nieuwjaarsborrel is al in volle gang als ze arriveren. De gehele directie en businesspartners zijn er, allemaal met hun partners of maîtresses. Sophie voelt de mensen naar hen kijken, wanneer ze de zaal betreden. Thom is snel het middelpunt, zijn imposante verschijning staat altijd garant voor veel mensen om zich heen. Sophie is naar de bar gewandeld en aanschouwt alles met een glaasje wijn in haar hand. Gesprekspartners zijn er genoeg, maar ze houdt iedereen wat op afstand. De sociale gesprekken boeien haar niet zo. Haar blik kruist die van Thom regelmatig en hij voelt de spanning door zich heen gieren als ze hem met die ogen aankijkt. Sophie verwondert zich vaak over hem, dominant zo komt hij over, maar in haar bijzijn is hij onderdanig. Hij is als was in haar handen. Langzaam maakt hij zich los van alle mensen en slentert naar de kruk naast haar.

‘Zullen we even een luchtje scheppen Thom? Ik ben toe aan een sigaret, al die goede voornemens van iedereen heb ik wel gehad en we moeten zo aanschuiven bij het diner’.

Thom knikt bevestigend en samen lopen ze naar de garderobe. Hij helpt haar in haar lakjes en aait plagend over haar rug. Een deur leidt hen naar de grote tuin die rondom is aangelegd. De kerstverlichting geeft een zacht schemerig licht in het donker en ze slenteren naar een prieeltje midden in de tuin. Het water klettert uit de naastgelegen fontein. Hier en daar lopen nog wat stelletjes, die de drukte waarschijnlijk ook een beetje zat zijn. Ontspannen leunt ze tegen de reling en trekt Thom naar zich toe en fluistert zacht in zijn oren.

‘Dat kan toch niet hier Sophie! Kijk dan, daar lopen nog meer stelletjes.’ Verschrikt kijkt hij haar diep in de ogen en ziet weer dat duivelse lachje. Ze trekt haar jas van onder iets open, trekt haar leren rok op en gaat op de leuning zitten. Ze pakt zijn hand en laat deze zacht over de lakjas en haar leren rok gaan.

‘Ja die heb ik wel gezien, maar jij staat er toch met de rug naartoe. Ik wil dat jij je nu aftrekt. Als je niet opschiet heb je kans dat we te laat zijn bij het diner.’ Met haar andere hand opent ze de rits van zijn broek en bevrijdt zijn al stijve lul. Thom ziet geen andere optie en gehoorzaam begint hij zich af te trekken. Ze kijkt hem diep in de ogen, terwijl hij met zijn andere hand over de lakjas en leren rok strijkt. Ze voelt zijn spieren spannen terwijl hij zich steeds sneller aftrekt. De pratende stemmen komen iets dichterbij en slenteren richting prieel. Sophie steekt haar hand in haar zak en tovert het borrelglaasje tevoorschijn. Thom begint te schokken en ze overhandigt hem het glaasje. ‘Hier spuit je alles in, tot de laatste drup’.

Net op tijd houdt hij het glaasje voor zijn spuitende erectie en probeert niet te morsen over haar lakjas. De stemmen zijn op nog geen vijf meter, wanneer hij snel zijn broek dichtritst, het glaasje snel aan Sophie overhandigend. Angstig kijkt hij om zich heen, maar ziet alleen de stralende lach van Sophie die het glaasje weer aan hem geeft.

‘Opdrinken en toast maar op hen’. Ze begroet het stel wat nu bij hen staat en kijkt lachend naar Thom die het borrelglaasje heft en hen een goed Nieuwjaar wenst.

Laat een reactie achter

Minimum 4 characters

Wij gebruiken cookies om u de beste online ervaring te bieden. Door akkoord te gaan, accepteert u het gebruik van cookies in overeenstemming met ons cookiebeleid.