‘Waar ben jij mee bezig?’ Linda kijkt in het verschrikt rood aangelopen gezicht van Rob. Zijn ogen heeft hij naar de grond gericht, zweetdruppels parelen over zijn gezicht.

 

Haastig loopt Linda door de supermarkt om de laatste boodschappen te halen voor komend weekend. Het is druk in de winkel en geïrriteerd ontwijkt ze nog net een klein kind wat met zijn winkelkarretje de supermarkt gebruikt als formule 1 racebaan.  De moeder is in geen velden of wegen te bekennen. Met een zucht laat ze zich in de auto vallen achter het stuur. Wanneer ze de auto in de garage zet valt haar op dat het nog donker is in huis. Rob was allang thuis, hij had haar twee uurtjes terug al geappt dat hij de glazen wijn op tafel had staan. Met gefronste wenkbrauwen slentert ze door huis, de wijn staat in een koeler op tafel tezamen met de glazen. Plotseling hoort ze een geluid uit de slaapkamer komen, wat haar nog meer doet verbazen. Langzaam loopt ze de trap op in de richting van het geluid.

Ze staart door de slaapkamerdeur naar het silhouet van Rob. Hij staat met de rug naar de deur voor de grote spiegel. Ze knippert met haar ogen en schudt haar hoofd heen en weer. “Wat de fuck is dit? Wat doe jij?’ De woorden komen stamelend uit haar mond. Ze voelt haar knieën week worden, haar maag draait zich om en ze kan nog net de rand van een stoel vastpakken. Ze gelooft niet wat ze ziet en wrijft nog even in haar ogen. Haar brede stoere, sterke vent in een leren jurk, kousen en hoge pumps, zichzelf te bewonderen voor de spiegel. Via de spiegel ziet ze zijn gezicht rood worden, tot achter zijn oren. Zweetdruppels parelen over zijn gezicht, terwijl hij zich langzaam omdraait. Ogen zijn op de grond gericht, zijn enkels wiebelen in de hoge hakken. De angst en schaamte ziet ze in zijn ogen als hij ze opslaat. Hij probeert iets te zeggen, maar de woorden zijn onverstaanbaar.

 

Terug in de woonkeuken schenkt Linda zichzelf een groot glas wijn in en ploft in de stoel aan tafel. Rob komt aarzelend bij haar zitten, inmiddels in zijn spijkerboek en zwarte blouse, zijn hoofd steunt in zijn handen en hij durft haar niet aan te kijken. Totaal van haar stuk gebracht stamelt ze; ‘Je zal toch met iets moeten komen, Rob. Ik geloof nog steeds niet wat ik heb gezien. Wat ben je nu? Een travestiet ofzo, dit kan toch niet waar zijn?’ Ze schenkt haar glas weer vol en steekt een sigaret op.

Treuzelend, naar woorden zoekend heft hij zijn hoofd op. ‘Ik kan er niets aan doen, dit klinkt suf, maar de drang is zo groot. Het gevoel van kousen tegen mijn naakte benen, maakt iets in mij los. Ik probeer het al zolang te onderdrukken. Ik zag je kousen op de stoel liggen en kon me niet beheersen om ze aan te trekken. Van het een kwam het ander. Die pumps heb ik al eens stiekem via internet gekocht en de jurk zit jou mooi ruim en mij heerlijk strak. Ik geniet er zo van, het is een deel van mij. Ik probeerde het geheim te houden, niemand die dit weet. Ik schaam me vreselijk en ben zo bang om je kwijt te raken. Daarom durfde ik het niet te vertellen. Jouw stoere kerel in vrouwenkleding, ik snap heus dat dit een afknapper voor jou kan zijn. Ik kan het jammer genoeg niet onderdrukken. Het maakt me gek, onrustig, en wispelturig als ik niet zo nu en dan vrouwenkleding aan kan. Het spijt me zo.’ Hij kijkt haar geëmotioneerd aan, met tranen in zijn ogen.

Het doet haar pijn hem zo intens verdrietig te zien. De pijn en angst in zijn ogen, zijn houding somber en triest. Ze schenkt zijn glas in en kijkt hem stilzwijgend aan. Er komen geen woorden in haar op, alleen gevoelens. Ze wordt heen en weer geslingerd door haar gevoel en verstand. Aan de ene kant voelt ze zich bedondert en aan de andere kant voelt ze compassie. Het is voor hem een loden last wat hij waarschijnlijk al jaren met zich meedraagt. Ze snapt dat hij er niet makkelijk voor uit komt, dat hij zich schaamt voor zijn fetish, helemaal in onze macho maatschappij.

‘Toch had ik liever gehad, dat je het mij had verteld. Je zo te betrappen is helemaal awkward! Ik ben me rot geschrokken. En hoe nu verder?’

‘Ik weet het niet Linda, echt niet.’ Minutenlang overpeinst ze de hele situatie, ze ziet hem in zak en as ongelukkig zitten. ‘Oké, jij gaat naar boven, je trekt de kleren weer aan die je aan had, en daarna kom je beneden….’

Laat een reactie achter

Minimum 4 characters

Wij gebruiken cookies om u de beste online ervaring te bieden. Door akkoord te gaan, accepteert u het gebruik van cookies in overeenstemming met ons cookiebeleid.