Code rood schalt het door de boxen van de radio. Geërgerd door al die codes gooit Heleen haar pen op het bureau. Het hoeft maar even warm te worden of de codes vliegen iedereen om de oren. Ze loopt naar de keuken en vult haar glas nogmaals met koud water. 

Door het keukenraam ziet ze hoe Vince de kantjes van het gazon aan het maaien is, dat tovert een lach op haar gezicht. De zweetdruppels parelen over zijn voorhoofd en rug, zich een weg banend naar beneden. In zijn korte jeans, zwart T-shirt en zonnebril, kijkt hij op en hun blikken kruisen elkaar. Hij wipt z’n bril even omhoog en kijkt haar vragend aan. ‘Zei je iets?’ Ze schudt haar hoofd, pakt een karaf en vult deze met citroen, ijsblokjes en water. Met de glazen, karaf en een roodfluwelen zakje slentert ze naar het terras. Bezweet laat Vince zich op de stoel ploffen. ‘Het is echt warm Heleen, je doet tien meter en het zweet loopt je overal langs’. Ze geeft hem een glas koud water en gaat ook zitten. De grote parasol boven hen houdt de ergste warmte tegen. Het linnen jurkje wappert om haar heen, door het zachte briesje wat er staat. ‘Code rood is het, ik hoor het steeds op de radio, gek word ik ervan! Iedereen voelt toch dat het warm is, moet dat nu steeds worden herhaald?’ Ze zet haar glas tegen de lippen en werpt hem een steelse blik toe. Haar ogen twinkelen ondeugend en een flauw lachje vormt zich om haar lippen.

‘Wat voer je in je schild, ik zie het in je ogen. Ik ben nog niet klaar met de kantjes, het schiet niet echt op’. Heleen schiet in de lach. ‘Ik heb een manier bedacht, zodat het iets sneller gaat’. Met een verwonderde blik kijkt hij haar aan; ‘dat wil ik dan wel zien, ik ben hier eigenlijk wel klaar mee’. De plagende blik in haar ogen voorspelt echter niet veel goeds. ‘Oei, ik geloof dat ik het bij nader inzien toch niet wil weten, hé je maakt me nieuwsgierig’. Ze ziet de tweestrijd in zijn ogen, hij weet dat ze soms gek uit de hoek kan komen. De vertwijfeling en nieuwsgierigheid afgewisseld met iets van angst glijden over zijn gezicht. Ze kruipt bij hem op schoot, slaat haar armen rond zijn nek en kust hem zachtjes. ‘Weet je zeker dat je het wilt weten’, fluistert ze hees in zijn oor. Hij schuift zijn hand onder haar jurkje en baant zich langzaam een weg omhoog. Zijn vingers strelen de binnenkant van haar dijen, zo nu en dan beroert hij haar vagina. Hij voelt haar warmte, de vochtigheid en zijn eigen opwinding. Plots pakt ze zijn hand; ‘wat wordt het, wil je het weten of niet?’ In verwarring gebracht door de plotse ommekeer van haar komt er een prevelend ‘ja’ over zijn lippen.

Met pretlichtjes in haar ogen pakt ze het rode fluwelen zakje wat ze op de terrastafel had neergelegd. ‘Doe je shirt maar omhoog en broek naar beneden’. Geschrokken staart hij naar het zakje, hier had hij niet op gerekend. Traag staat hij op en doet wat hem gezegd is. Heleen opent gniffelend het zakje en overhandigd eerst de ijzeren cockring. ‘Deze mag je nu zelf omschuiven’. Zijn inmiddels rood aangelopen gezicht spreekt boekdelen. ‘Dat gaat niet meer lukken Heleen, hij is te stijf’. Ze kijkt naar zijn penis en vervolgens naar zijn gezicht. Ze pakt de karaf met ijsblokjes. ‘Steek hem hier maar in, dan koelt hij wel af!’ Lachend overhandigt ze hem de karaf als ze zijn frons ziet. ‘Dat meen je niet’. Streng kijkt ze hem aan, waarna Vince langzaam maar zeker zijn lid in de karaf laat zakken. ‘Zie je, het werkt echt wel!’ Wanneer hij klaar is, pakt ze de tepelklemmen en plaatst deze op zijn tepels. Ze trekt zijn shirt weer omlaag en kijkt hem tevreden aan. ‘Ik weet zeker dat het nu sneller zal gaan’. Met een pijnlijk gezicht knikt hij beamend. ‘Ja, je hebt denk ik gelijk, dit houd ik geen uur vol’. Ze geeft hem een tik voor zijn billen en dirigeert hem weer naar het gazon.

Vanuit haar stoel op het terras kijkt ze toe hoe hij verder gaat. Haar jurkje heeft ze ondanks de hitte verruild voor een zwart leren blouse, die nonchalant haar borsten en kruis nog net bedekt. Ze weet wat dit met hem doet. Aan zijn gezicht ziet ze dat hij het moeilijk heeft, al probeert hij zijn werk geconcentreerd te doen. Hij kan het niet helpen dat hij zo nu en dan een blik op haar werpt, wat zijn erectie alleen maar doet toenemen. Zijn shirt is nat van het zweet, niet alleen door de warmte, meer van opwinding. Wanneer hij eindelijk klaar is en voor haar staat; ‘Mogen ze er alsjeblieft af, Heleen? Mijn tepels zijn super gevoelig nu, je hoeft er alleen maar naar te kijken en ik krimp in elkaar’. Loom schudt ze haar hoofd terwijl ze zijn broek los maakt. ‘Het heeft wel het gewenste effect, je bent sneller klaar en je hebt een stijve. Je hebt goed je best gedaan Vince! Je krijgt 30 seconden om klaar te komen en het in mijn glas te deponeren. Lukt het je niet, dan trek ik die klemmen er tergend langzaam af en heb je nog meer pijn’. Ze komt traag overeind, zet een glas voor hem neer en gaat tegenover hem staan. Zachtjes kneedt ze in zijn tepels. Haar blouse valt open en ze hoort een zachte kreun. Ze kijkt op haar horloge; ‘nog 10 seconden’. Hij pakt het glas en binnen de tijd spuit hij zijn zaad in het glas. Zijn gezicht rood van inspanning en warmte, haar afwezig aankijkend. Zijn hand glijdt over haar borst en schokkend valt hij tegen haar aan, nog naar adem happend. Ze kust hem in zijn hals en drukt hem teder tegen zich aan. Ze pakt het glas van hem over en drukt hem een beetje van zich af. ‘Mond open Vince, je hebt vast dorst gekregen en met code rood moet je veel drinken’. Lachend zet ze het glas tegen zijn lippen.

Laat een reactie achter

Minimum 4 characters

Wij gebruiken cookies om u de beste online ervaring te bieden. Door akkoord te gaan, accepteert u het gebruik van cookies in overeenstemming met ons cookiebeleid.