Het vertellen van je grootste geheim aan je partner gaat niet zomaar. In een relatie waarin je denkt elkaar goed te kennen, blijft je geheim als een molensteen om je nek hangen. Je wilt het graag vertellen maar durft niet, bang voor de reactie en het schaamtegevoel over je diepe stille verlangen. Je leeft met angst, bang dat de ander het gaat ontdekken. Wanneer je dan eindelijk eens alleen thuis bent en jezelf overgeeft aan je verlangen, voel je een schuldgevoel, je ziet het als een verraad aan je partner. Maar je hebt het nodig, voor jezelf, voor je gemoedstoestand, het is een behoefte voor je geworden. Geef je je er niet aan over, dan word je humeurig, wispelturig, misschien zelfs depressief. Heb je dan je rommeltje weer opgeruimd, dan voel je opluchting, ben je blij misschien wel euforisch, maar het eeuwige schuldgevoel blijft aan je knagen. Je wilt het dolgraag delen met je partner en samen op ontdekking gaan, die wereld verkennen.

Wat kan er nu gebeuren als je je stille verlangen opbiecht:

  1. Je partner is een (klein) beetje geïnteresseerd in je geheim en is bereid om het één en ander met jou uit te proberen.
  2. Je partner erkent je gevoelens, verlangens en fantasieën, maar deelt ze niet. Hier zou een compromis uit kunnen voortvloeien.
  3. Je partner wil er helemaal niks van weten. Je zult je gevoelens en verlangens weer moeten onderdrukken en jezelf moeten afvragen of je hier mee kunt leven.

Het zijn moeilijke keuzes zoals je ziet. De vraag die je weer aan jezelf stelt; ‘Is het ’t waard? Zet ik mijn relatie, gezin etc. op het spel voor mijn behoefte’.

Nu mijn kant van het verhaal, de kant van de onwetende in dit geval.

Het was me al ’s opgevallen dat Vince vaak keek naar vrouwen in leer en dat hij hier steevast een opmerking overmaakte. Soms maakte ik mij daar boos over en soms deed ik net of hoorde ik het niet. Als ik een leren broek droeg, kon hij niet van mij afblijven, maar droeg ik een ‘gewone’ rok of broek dan zat hij bijna niet aan me. Ik kreeg het gevoel dat hij mij alleen leuk vond als ik leer droeg. Mede hierdoor droeg ik bijna geen leer meer, met de gedachte, als hij gewoon niet aan mij zit, dan met leer ook niet. Misschien is dit een koppige vrouwelijke reactie, dat weet ik niet maar zo werkte dat bij mij. Dat hij het mooi vond om mij in mijn wedstrijdtenue met paardrijden te zien, met zweep natuurlijk, deed ook geen lichtje branden. Naïef misschien, om hier destijds geen conclusies uit te trekken, maar ik praat over 25 jaar geleden. Van sm of bdsm had ik al helemaal geen weet, en er bestond nog geen internet haha.

Internet deed zijn intrede, en Vince zat vaak voor de computer die bij ons in huis stond. Zat ik voor de tv, dan kroop hij voor zijn computer. Stond ik even op dan zag ik aan de muis en de flits in het scherm dat hij iets weg klikte en net deed of hij aandachtig aandelenkoersen zat te analyseren. Natuurlijk voelde ik wel dat er iets aan de hand was, het maakte mij achterdochtig en ik was bang dat hij een andere vrouw had/zocht. Die onzekerheid maakte me soms gek, terwijl hij net deed of zijn neus bloedde. Vaak ontstond er dan een gespannen sfeer, die niet goed aanvoelde.

Het moment dat Vince voor mij op de knieën zat, was een grote schok. Ik verwachtte van alles, maar echt niet dat hij met mij de bdsm wereld wilde ontdekken. Het enge beeld wat ik hiervan had komt vooral uit de media, de boze mannen in leer, zwepen, striemen, touwen noem het maar op. Dat schrikbeeld lokte me voor geen meter. Maar ik hield van mijn man, wilde hem niet kwijt en nog steeds niet. Een groot dilemma dus. Mijn gedachten vlogen heen en weer, van opluchting, dat hij toch niet een ander had, tot het schrikbeeld wat ik van bdsm had. Gelukkig kon hij mij direct en duidelijk vertellen dat het echt niet zo eng was als ik dacht, dat bdsm meer was dan alleen pijn en vernedering.

Ik zag de pijn, schaamte en angst in zijn betraande ogen, parelende zweetdruppels op zijn alsmaar roder wordende gezicht. Het steeds naar de grond staren of langs mij heen. Die hevige strijd die hij in zichzelf voerde deed mij pijn, het kostte hem erg veel moeite om ermee voor de dag te komen. Ik vond het dapper dat hij eindelijk zijn geheim aan mij vertelde, dat hij het aandurfde om mij in vertrouwen te nemen. De opluchting op zijn gezicht, de diepe zucht van verlichting en de last die van zijn schouders viel, dat ik niet direct wegrende. Hoe hij krampachtig mijn handen vasthield, bezweet, heeft een diepe indruk op mij gemaakt, dat vergeet ik nooit meer!

Wat ik wel jammer vind, is dat hij het niet eerder heeft opgebiecht. De jaren dat ik onzeker was door zijn stiekeme gedrag, had ik liever samen besteed aan het ontdekken van de bdsm wereld. Sinds het moment dat hij zijn ‘geheim’ opgebiecht heeft, is onze relatie intenser en dieper geworden. Het samen ontdekken van deze wereld heeft ons zoveel meer gebracht. Het blinde vertrouwen in elkaar is sterker dan voorheen. Nu kunnen we samen naar een bouwmarkt gaan en kabelbinders of wat dan ook zoeken. We kunnen lachen om de stiekeme opmerkingen die we kunnen maken. Dat het nu ‘ons geheim’ is maakt dat we er beide van kunnen genieten!

Wat wil ik hier mee bereiken?

Ik weet dat er veel mannen en vrouwen een ‘geheim’ met zich meedragen. Dat ze hier onder gebukt gaan, dat ze stiekeme accounts aanmaken op wat voor sociale media dan ook, in de hoop om zo aan hun trekken te komen. Het verzwijgen van je ‘geheim’ is een zware last en weet, dat je partner echt wel iets aan je merkt. Vooral als jullie al enige tijd samen zijn. Overweeg, om het op een geschikt moment, onder genot van een drankje en in alle rust, het onderwerp bespreekbaar te maken. Hou het eerst voorzichtig, oppervlakkig, je ziet snel genoeg de reactie. Het communiceren is het belangrijkste, probeer je partner in te laten zien dat het een behoefte is die jij heel sterk hebt, waar je waarschijnlijk niet zonder kunt. Overdrijf het in het begin niet, opper het voorzichtig, en wacht rustig af. Misschien valt de reactie je ontzettend mee, en kunnen jullie er samen mee verder. Althans dat hoop ik voor je!

Liefs Zara

Laat een reactie achter

Minimum 4 characters

Wij gebruiken cookies om u de beste online ervaring te bieden. Door akkoord te gaan, accepteert u het gebruik van cookies in overeenstemming met ons cookiebeleid.