Steigerend komt de grote donkerbruine hengst omhoog, Heleen slaat de armen om het dier zijn nek en wacht tot hij landt. Het publiek in de grote indoorhal is stil, muisstil, ze kan een speld horen vallen. Wanneer het dier weer met vier voeten op de grond staat, fluistert ze hem toe: ‘Kom op, alles of niets!’ Ze voelt de siddering door zijn lijf gaan, het paard voelt haar adrenaline. Netjes neemt ze haar cap af voor de jury, bestaande uit vijf stoere mannen, die haar indringend aankijken. Zelf is ze pas zeventien en is zich terdege bewust van de macho mannencultuur binnen de paardensport. De grote springconcoursen worden gedomineerd door mannen.

 

De jury luidt de bel en de hengst komt weer omhoog, wild trappend met zijn voorbenen, luid briesend. Heleen spoort het dier aan en begint aan het parcours met de hoge hindernissen. Het gaat nu op tijd, de barrage, de eerste ronde kwam ze foutloos door. Een paar combinaties zijn er nu nog over, dus ze moet snel zijn om te winnen, en dat is wat ze wil!

Wars is ze van alle traditionele regels, draagt haar witte strakke rijbroek, witte blouse, zwarte das met daarop als enige ruiter een zwart leren colbert. Haar laklaarzen zijn glimmend en steken af tegen de witte rijbroek. De zweep heeft ze vaak in haar laars, ze gebruikt ‘m eigenlijk nooit en de leren handschoenen bevallen haar uitermate goed.

Eigenzinnig als ze is rijdt ze het parcours, snel, kort om de hindernissen heen. Ze zijn één, voelen elkaar helemaal aan, ondanks dat ze Changez nog maar twee weken in haar bezit heeft. Het was eigenlijk al een wonder dat ze door het eerste parcours heen gekomen was. Menigeen had haar met opgetrokken wenkbrauwen na gekeken.

Het publiek is nog steeds muisstil, ze voelt dat ze de adem inhouden wanneer ze richting de Mexicaan rijdt, het is de laatste hindernis die erg breed maar vooral hoog is. Tot nu toe is ze de snelste.

Plots voelt ze een twijfeling van de hengst en in een honderdste van een seconde beseft ze dat dit fout gaat. Hij staat uit volle snelheid stil voor de hindernis, Heleen vliegt door de lucht, midden in de Mexicaan. De balken voelt ze in haar ribben, een kreun, het publiek hoort ze oeee roepen, de pijnscheuten trekken door haar hele lijf. De teugels heeft ze nog in haar handen, ze klautert overeind de balken van haar afgooiend. Het dier geeft ze geruststellend klopjes op de hals, terwijl ze weer in het zadel klimt.

Even kijkt ze naar het publiek en de jury, iedereen houdt zijn adem in en zit op het puntje van de stoel. Ze ontspant, een glimlach komt over haar gezicht, ze laat de teugels vieren. “Het is goed zo Changez, we hebben de boel hier lekker op de kop gezet”, lachend strijkt ze het paard over de manen. Ze neemt haar cap af richting jury.

zara van Amstel

Een luid applaus komt van de tribune, ze was dan ook de enige dame die overgebleven was en die op het punt stond om het hele concours te winnen. Ze buigt naar het publiek en stapt met een bezweet paard, zelf nog natrillend van haar landing in de grote hindernis de ring uit. In haar ooghoeken ziet ze de blikken van de jury, haar respectvol nakijkend.

Changez het Franse woord voor verandering is geen toeval geweest, beseft ze. Haar outfit had Vince al die tijd enorm opgewonden, zonder dat ze daar ook maar enigszins erg in had gehad. Terloops had hij het wel ’s gezegd, dat ze er geweldig uitzag, maar er iets achter zoeken was niet in haar opgekomen.

Nu, vele jaren later zit hij op zijn knieën voor haar, een betraand rood gezicht, weifelend, niet uit zijn woorden kunnen komen. Zijn handen klam van het zweet, krampachtig de hare vasthoudend. Heleen beseft dat ze er toen dominant uit had gezien, in een macho mannenwereld. Veel wedstrijden was ze de mannen te snel af geweest en werd ze eerste. Altijd in haar zwart leren colbert, dito handschoenen en mooie laklaarzen.

De woorden komen stamelend over zijn lippen; “Ik viel toen al als een blok voor je Heleen, ik wist niet wat het precies was. Daar ben ik in de loop der jaren pas achter gekomen. Het bestaan van sm of bdsm wist ik toen nog niet, maar de manier hoe je eruit zag, zo dominant en streng, dat wond mij enorm op! Als je terloops even met je zweep tegen je laarzen tikte, voelde ik mijn hart in m’n keel bonken, in mijn buik kwam een gek gevoel en ik werd er zo geil van! Dat gevoel kon ik nooit plaatsen, maar gelukkig deed het internet zijn intrede. Er ging een wereld voor mij open en kwam ik er eindelijk achter wat het was. Het bleek dat ik lang niet de enige was met deze gevoelens en dat er nog veel fetishen waren die ik niet kende. Maar….., toen kwam het moeilijkste, mijn jarenlange innerlijke strijd. De vraag, moet ik het je wel vertellen of kan ik dit beter niet doen”.

Paardrij meisje

Laat een reactie achter

Minimum 4 characters

Wij gebruiken cookies om u de beste online ervaring te bieden. Door akkoord te gaan, accepteert u het gebruik van cookies in overeenstemming met ons cookiebeleid.